blog2018-09-19T07:48:46+00:00

Blogs

Huiskamerconcert in de GGz

Door |juni 28th, 2019|

Echt veel kom ik er niet meer. Wat verwonderlijk is, als je in ogenschouw neemt dat je 20 jaar in Amsterdam, op straat, hebt gewerkt. In de middag deed ik de Hallen aan. Dat lijkt in geen velden of wegen meer op die oude Tramremise waar ik in vroeger tijden op zoek ging naar dakloze mensen.

Meer dan de som der delen

Door |juni 11th, 2019|

Zonder de vraag van Astare om deze blog te schrijven had ik er nooit bij stil gestaan. Nagenoeg exact zeven jaar geleden nam ik afscheid van mijn werk in de financiële sector. Omdat ik destijds geconfronteerd werd met een psychische kwetsbaarheid was het lastig geworden om te blijven functioneren

Eindelijk Afgeschreven

Door |juni 3rd, 2019|

Toen ik tegen kwart voor vijf arriveerde waren de drukke mensen van Astare nog volop bezig de laatste werkzaamheden van de woensdag af te ronden. Zoals wel vaker transformeerde hun schitterende pand in de Lange Nieuwstraat te Utrecht niet veel later van een kantoor in een kleine evenementenlocatie.

Wijsheid, gek genoeg

Door |mei 14th, 2019|

De wond is de plek waar het licht binnen komt. Deze wijsheid komt spijtig genoeg met veel schade en schande en is dus niet heel toevallig de openingsquote uit de film Crazywise, die afgelopen donderdagavond bij Astare in Utrecht vertoond werd

John

Door |april 18th, 2019|

‘Kom maar op als je durft’ lijkt hij uit te stralen. De spanning bij andere bezoekers loopt acuut op als John, met zijn handen in de zakken van zijn bomberjack bij het buurthuis binnenstapt.

Honkbal

Door |maart 11th, 2019|

Er was één ding dat door alle gekte heen sneed en een onbreekbare band vormde tussen mij en mijn vader: honkbal. Deze sport zorgde periodiek voor een opleving van mijn vaders verloren gewaande spontaniteit.

Beloop

Door |februari 25th, 2019|

De ziekte van mijn vader was progressief. Vermoedelijk had hij aan het einde van de middelbare school zijn eerste inzinking. De inhoud daarvan wist hij nog voor zijn omgeving grotendeels verborgen te houden.

Kantoorloos verplegen

Door |februari 17th, 2019|

Even geleden liep ik een dag mee op een psychiatrische (crisis) afdeling in Haarlem. Het was op mijn verzoek, omdat ik bijzonder goede verhalen had gehoord over de werkwijze van het team op deze afdeling.

Zullies schuld

Door |februari 17th, 2019|

Als voormalig Lelystedeling weet ik hoe het werkt. De praktijk is grijs, maar door de beeldvorming van maatschappij en media wordt het ineens inkt- en inktzwart. Dus ja, echt opkijken deed ik niet toen ik –mijn weliswaar favoriete krant

Taams Kliniek

Door |februari 11th, 2019|

Het was een lange dag in de Taams Kliniek. Samen met mijn vader verplaatste ik me van de ene naar de andere wachtruimte, terwijl achter de schermen dokters de puzzelstukjes van de verschillende aanvullende onderzoeken in elkaar legden

Videotheek

Door |januari 29th, 2019|

De videotheek, mijn lievelingsplek van heel Curaçao. Ongemoeid gelaten zou ik er een halve dag kunnen wegdromen voor de rekken, me vergapend aan de schijnbaar eindeloze mogelijkheden. Dat weet mijn vader, en dus laat hij me niet ongemoeid

Zorgen over Ontzorgen

Door |januari 25th, 2019|

Na de yoga van woensdagavond bevond ik me nog geen 24 uur later andermaal op de stoep in de Lange Nieuwstraat. Trappelend welteverstaan, want in de winkel van Astare stond afgelopen donderdag eindelijk de lang gewenste lezing van Andries Baart op het programma.

Load More Posts